Sunday, August 9, 2009
Sunday, July 19, 2009
Saturday, July 18, 2009
အခုတေလာအေျခအေန...
အလည္လာၾကသူေတြကို ျပန္လည္ႏႈတ္မဆက္ႏိုင္တာကို ခြင့္လႊတ္ၾကပါေနာ္.. အခုတေလာ အလုပ္က မနက္ပိုင္းျဖစ္သြားလို႔ ေစာေစာအိပ္ၿပီး ေစာေစာထေနရတာနဲ႔ ကိုယ့္ဘေလာ့ ေလးကုိေတာင္ မဖြင့္ျဖစ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အလုပ္ကအျပန္ ကေလးေတြက ၁၀ ရက္ ၾကာသင္ၾကားေပးမဲ့ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းမွာ camp ဝင္ေနၾကလို႔ သူတို႔ဆီကိုလည္း သြားေနရေသးတယ္ေလ။ စာေတြလည္းမတင္ျဖစ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးရဲ႕ ျမန္မာ့ေဆးပညာ ေဆာင္းပါးမွ အမ်ဳိးသမီးေတြသားဖြားလွ်င္ အသံုးခ်ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ တင္ေပးႏိုင္ဖု႔ိ စာ႐ိုက္ေနပါေသးတယ္။ မၾကာခင္တင္ေပးႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အလည္လာၾကသူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Tuesday, July 14, 2009
Monday, July 13, 2009
သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕တရားကို သြားေရာက္နာယူျခင္း...
ဒီေန႔သြားနာခဲ့ရတဲ့ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ တရားေတြကို ေနာက္တေန႔ဗီြဒီယိုဖုိင္ေလးေတြတင္ေပးပါမယ္.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဓာတ္ပံုဆလိုက္႐ႈိးေလး တင္ေပးထားပါတယ္ေနာ္...
Tuesday, July 7, 2009
အိမ္ျပန္လက္ေဆာင္...
အိမ္လြမ္းသူရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေက်းဇူးရွင္ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရား ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါးပစ္မွွားလွ်င္သင့္တတ္သည့္ဒဏ္ဆယ္ပါး စာမူကိုဖတ္ျဖစ္ေစရန္ တင္ေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ လာေရာက္လည္ပတ္သူတိုင္း ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖတ္မိေစဖို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္..။ ႂကြေရာက္လာသူတိုင္း ကိုယ္စိတ္ႏွွစ္ပါး ၾကည္လင္ေအးခ်မ္း ေမတၱာဓာတ္လႊမ္းႏိုင္ၾကပါေစ
Monday, July 6, 2009
အိမ္ျပန္ေရာက္ပါၿပီ.....
သီလရွင္ေလးေတြေတာ့ လူထြက္ၿပီး ျပန္လာၾကပါၿပီ။ သမီးႀကီးရဲ႕ သီလရွင္ဘြဲ႔က ေကတုမာလာ၊ သမီးငယ္ကေတာ့ ဝဏၰသိဂၤီတဲ့၊ အတူဝတ္တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေလးက ေထရစာရီတဲ့ …. ဥေပဇၥ်ာယ္ဆရာေတာ္ကေတာ့ မိုညွင္းသိဂၤီေက်ာင္းတိုက္က ဆရာေတာ္ အရွင္ေဇယ်ပ႑ိတ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ မုိးကုတ္ဓမၼကထိကျဖစ္ၿပီး ၅ ရက္တရားစခန္းမွာ တရားလာျပေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေလးေတြက ဒီတရားစခန္းမွာ ဝတ္ျဖစ္သြားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္လြမ္းသူကလည္း ဆရာေလးေတြနဲ႔အတူ တရားစခန္းဝင္ျဖစ္လို႔ လူ႔ဘဝမွာ ခ်မ္းသာစြားေနထိုင္နည္းေတြကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြကို ဥပမာေတြေပး၍ ရွင္းလင္းစြာ ေဟာၾကားျပသေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ေတြဟာ ျဖစ္ေစဆုိတဲ့ ဖန္ဆင္းရွင္တရားမဟုတ္ပါဘူး။ သတၱဝါေတြအတြက္ လမ္းေကာင္း၊ လမ္းဆိုးကုိ ညႊန္ၾကားျပသေပးျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္တိုင္ နာယူမွတ္သား က်င့္ႀကံႏုိင္မွ မိမိရရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကိုပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္လို႔လည္း ေခၚတြင္ၾကပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ တရားေတာ္နဲ႔ လမ္းျပေပးတဲ့ဆရာေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြတို႔လည္း ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကို နာယူၾကပါဦးလို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ အိမ္လြမ္းသူရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြ လူ႔ဘဝမွာ ခ်မ္းသာစြာေနထိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ…….
Saturday, June 27, 2009
ခြင့္ျပဳပါ...
သူတို႔ေတြေပါ့ မၾကာခင္ ဂတံုးေလးေတြျဖစ္ေတာ့မွာ
အိမ္လြမ္းသူတေယာက္ ခုတေလာဘေလာ့ဂင္းျခင္းမွေခတၱ ရပ္ဆုိင္းထားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အိမ္လြမ္းသူပိုင္ဆိုင္ေသာ တန္ဘုိုးမျဖတ္ႏိုင္သည့္ရတနာ း)) ေလးမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ မေပါ့ႏွင့္ မပိ တို႔ သီလရွင္ဝတ္ၿပီးလွ်င္ ငါးရက္ပတ္တရားစခန္း၌ တရားရိပ္သာ ဝင္ၾကမည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ထိုကိစၥအဝဝႏွင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနေသာေၾကာင့္ ခ်စ္ခင္လွစြာေသာ ဘေလာ့မိတ္ေဆြ ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ ေခတၱေဝးေနရပါမည္္။ လာေရာက္လည္ပတ္သူမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ျပန္မလည္ႏိုင္ေသးသည္ကိုလည္း ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ တရားရိပ္သာမွျပန္လာလွ်င္ေတာ့ သီိလရွင္ေလးမ်ားအေၾကာင္း ျပန္ေျပာပါမည့္အေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္ း))အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္….
Monday, June 22, 2009
Oregon မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၆၄ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းပြဲ...
လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အသက္ ၆၄ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ဆုေတာင္းပြဲကုိ Oregon ေရာက္ျမန္မာ့ဒီိမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေပါင္းစံုတို႔စုေပါင္း၍ ဘာသာေပါင္းစံုစုေပါင္း ဆုေတာင္းပြဲကို ဇြန္လ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားမွ သီရိမဂၤလာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္ လ်ဴဒါန္းခဲ့ၾကၿပီး ေန႔လည္ ၁-နာရီတြင္ ဘာသာေပါင္းစံုမွ လူမ်ဳိးအသီးသီး စုေပါင္း၍ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သခဲ့ၾကပါသည္။ ဤေမတၱာပို႔သပြဲသို႔ Burma Campaign မွ Edit ႏွင့္ Burma Action Committee မွ Tara တို႔လည္း တက္ေရာက္အားေပးခဲ့ၾကပါသည္။ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ သီရိမဂၤလာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္ ဦးသီရိႏၵ၊ အစၥလာမ္ တရားျပဆရာဦးစိုးဝင္းႏွင့္ ခရစ္ယာန္သာသနာမွ ကိုေပါ့မာန္လ္ တို႔မွ ဦးေဆာင္ကာ ဆုေတာင္းေမတၱာမ်ားကို အသီးသီး ပို႔သခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆုေတာင္းပြဲလာေရာက္ၾကသူမ်ားကို မုန္႔ဟင္းခါးႏွင့္ ဧည့္ခံေႂကြးေမြးၿပီး ညေန ၄-နာရီတြင္ ေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆံုးသြားပါသည္။
Saturday, June 20, 2009
Thursday, June 18, 2009
ေမြးေန႔ဆုေတာင္း...
ရန္ကုန္မိုးက comment မွာ ဒီကဗ်ာေလး ေရးခဲ့ေပးလို႔ ျပန္တင္ေပးထားပါတယ္..." အေမ ပင္ပန္းေနမွာ "
အေမ...
ဒီေန႕ဆိုရင္ ...အေမနဲ႕လူခ်င္းမေတြ႔ရတာ
နစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္တိတိ ရိွၿပီ အေမ ။
အေမ...
က်န္းမာလို႔ ရႊင္လန္းပါေစလို႔
ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ အေမ ။
အေမ...
သို႔ေပမဲ့..အေမရဲ႕ ေအးျမၿပီးျဖဴစင္တဲ့ ရုပ္ပုံလြာေလးေတြ
အေမရဲ႕ ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္တဲ့ စကားသံေလးေတြကို
ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔ရၾကားရလို႔ ဝမ္းသာမိတယ္ အေမ ။
အေမ...
ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အေမေပးဆပ္ခဲ့တာေတြ
စြန္႔လႊတ္ခဲ့တာေတြ ၊ ေစတနာထားခဲ့တာေတြ အားလုံးကို
ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔အထိ ေမ့လို႔မရဘူး အေမ ။
အေမ...
ျမင့္ျမတ္တဲ့ စိတ္ထား ၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ လမ္းညႊန္မႉ
မေလ်ာ႔ေသာ ဇဲြ ၊ ခိုင္ၾကည္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြကို
ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားအားက်မိတယ္ အေမ ။
အေမ...
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အေဝးေရာက္ေနၾကလို႔
အေမ့ကို အထီးက်န္မဆန္ေစရဘူး အေမ ။
အေမ...
အေမ့ေဘးနားမွာ ညီငယ္ေလးေတြ ရိွေနသလို
အေဝးေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သားႀကီးေတြကလည္း
အေမ့ကို အၿမဲအားေပးေနမွာပါ အေမ ။
အေမ...
အခုေလ .. ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးရင္းနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္ဝဲမိတယ္ အေမ ။
အေမ...
စိတ္ဓါတ္ခိုင္ၾကည္တဲ့ သူေတြဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ရည္မက်ရဘူးဆိုလို႕
ကၽြန္ေတာ္ မငိုမိေအာင္ စိတ္ကိုတင္းထားတယ္ အေမ ။
အေမ...
အေမ က်န္းမာပါေစ ၊ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ...
အေမ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ ၊ ေအးျမပါေစ...
အေမ ဆႏၵျပဳခဲ့တဲ့အရာေတြ ေအာင္ျမင္ပါေစ...
ေၾသာ္....အေမ...ပင္ပန္းေနမွာပဲေနာ္ ။
ဒီေန႕ဆိုရင္ ...အေမနဲ႕လူခ်င္းမေတြ႔ရတာ
နစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ္တိတိ ရိွၿပီ အေမ ။
အေမ...
က်န္းမာလို႔ ရႊင္လန္းပါေစလို႔
ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ အေမ ။
အေမ...
သို႔ေပမဲ့..အေမရဲ႕ ေအးျမၿပီးျဖဴစင္တဲ့ ရုပ္ပုံလြာေလးေတြ
အေမရဲ႕ ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္တဲ့ စကားသံေလးေတြကို
ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔ရၾကားရလို႔ ဝမ္းသာမိတယ္ အေမ ။
အေမ...
ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အေမေပးဆပ္ခဲ့တာေတြ
စြန္႔လႊတ္ခဲ့တာေတြ ၊ ေစတနာထားခဲ့တာေတြ အားလုံးကို
ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔အထိ ေမ့လို႔မရဘူး အေမ ။
အေမ...
ျမင့္ျမတ္တဲ့ စိတ္ထား ၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ လမ္းညႊန္မႉ
မေလ်ာ႔ေသာ ဇဲြ ၊ ခိုင္ၾကည္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြကို
ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားအားက်မိတယ္ အေမ ။
အေမ...
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အေဝးေရာက္ေနၾကလို႔
အေမ့ကို အထီးက်န္မဆန္ေစရဘူး အေမ ။
အေမ...
အေမ့ေဘးနားမွာ ညီငယ္ေလးေတြ ရိွေနသလို
အေဝးေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သားႀကီးေတြကလည္း
အေမ့ကို အၿမဲအားေပးေနမွာပါ အေမ ။
အေမ...
အခုေလ .. ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးရင္းနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္ဝဲမိတယ္ အေမ ။
အေမ...
စိတ္ဓါတ္ခိုင္ၾကည္တဲ့ သူေတြဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ရည္မက်ရဘူးဆိုလို႕
ကၽြန္ေတာ္ မငိုမိေအာင္ စိတ္ကိုတင္းထားတယ္ အေမ ။
အေမ...
အေမ က်န္းမာပါေစ ၊ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ...
အေမ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ ၊ ေအးျမပါေစ...
အေမ ဆႏၵျပဳခဲ့တဲ့အရာေတြ ေအာင္ျမင္ပါေစ...
ေၾသာ္....အေမ...ပင္ပန္းေနမွာပဲေနာ္ ။
[*]အေမ့ကို ခ်စ္တတ္တဲ့ ညီအစ္ကို ၊ ေမာင္နွမမ်ား အားလုံးအတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္ ။
၂၀၀၈ ခုနွစ္ ၊ ၾသဂုတ္လ ၊ ၈ ရက္ ။
ရန္ကုန္မိုး
Monday, June 15, 2009
အေဖ့ေက်းဇူး...
ဒီႏွွစ္ ဇြန္လ ၂၁ ရက္ေန႔ဟာ အေဖမ်ားေန႔ဆုိၿပီးသိရပါတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ အရင္တုန္းက ဒါေတြမသိခဲ့ပါဘူး။ ဒီိကုိေရာက္လာတာေတာင္ သမီးေတြက သူတို႔ေက်ာင္းေတြကေန အေမေန႔ဆို အေမအတြက္လက္ေဆာင္တခုခု၊ အေဖေန႔ဆို အေဖအတြက္ လက္ေဆာင္တခုခု အၿမဲလုပ္လာေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ကိုယ္ကသတိိထားမိတာပါ။ အစိုးရ ရံုးပိတ္ရက္မဟုတ္လု႔ိလဲ ကုိယ္ကသတိမထားမိပါဘူး။ ေနာက္တခုက အမွတ္တရေန႔ေတြက တႏွစ္နဲ႔တႏွစ္ ရက္ေတြမတူၾကဘူး။ ဥပမာ- လြတ္လပ္ေရးေန႔ဆုိ July 4 ျဖစ္ၿပီး အလုပ္သမားေန႔က စက္တင္ဘာလရဲ႕ ပထမဆံုးတနလၤာေန႔..။ Thanksgiving Day က ႏိုဝင္ဘာလရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပတ္ ၾကာသပေတးေန႔..။ အဲ့ဒီလိုဆိုေတာ့ ေန႔ေတြရက္ေတြက တႏွစ္နဲ႔ တႏွစ္မတူဘူးျဖစ္ေနတယ္..။ ဒီိကေက်ာင္းေတြမွာက အမွတ္တရေန႔ေတြ အမ်ားသားပဲ..။ ကေလးေတြကေတာ့ ဒါေတြကိုအၿမဲ အမွတ္ရေနၾကတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေအာင္လဲ သူတို႔ေက်ာင္းေတြက အဲဒီရက္ေတြကို အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးၾကပါတယ္။ အေမေန႔ဆို ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္မို႔ ေက်ာင္းကျပန္လာရင္ လက္ေဆာင္ေလးေတြ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လုပ္ၿပီး ယူလာေပးႏိုင္ေပမဲ့ အေဖေန႔ကေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္နဲ႔ တိုက္ေနလို႔ ႀကိဳတင္လုပ္ေပးလာၾကရတယ္။ သူတို႔က ဇြန္ ၁၈ ရက္ဆို ေႏြရာသီ ေက်ာင္းသံုးလပိတ္ၿပီေလ…။ အေဖေန႔ဆိုို အေဖကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဦးစားေပးဆက္ဆံၿပီး အေမေန႔ဆိုလည္း အေမကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ အထူးအေရးေပး လုပ္ေဆာင္ေပးၾကတယ္။
ကိုယ္ေတြဆီမွာေတာ့ မိဘဆိုတာ အနႏၱဂိုဏ္းဝင္ေတြမု႔ိ ဦးစားေပးဆက္ဆံၾကတာ အစဥ္အလာလုိျဖစ္ေနတာပါ။ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေတြဆို မိဘေတြကို ကန္ေတာ့ၿပီး ေျပာမွားဆုိမွား ပစ္မွားမႈေတြရွိခဲ့ရင္ ခြင့္လြတ္ဖို႔ ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့တဲ့ အစဥ္အလာေတာ့ ရိွပါတယ္။ အေဖေန႔ အေမေန႔ရယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားတာမရွိေတာ့ ေန႔ရက္ေတြကုိလည္း သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ အခုမွ ပိုစ့္ေတြလိုက္ဖတ္ရင္း အေဖ့အေၾကာင္းေလးေရးခ်င္လာတာနဲ႔ ဒီပုိစ့္ေလး ေရလိုက္တာပါ။
အေဖက ပအိုဝ့္အမ်ဳိးသားစစ္စစ္ပါ။ အဂၤါသားမို႔ စိတ္ႀကီးပါတယ္။ က်မတို႔ငယ္ငယ္ကဆို အေဖ့ကို ခ်စ္ရမွန္းမသိေအာင္ကို ေၾကာက္တာပါ။ သားသမီးေတြကို အေမြေပးစရာ ပညာသာရွိတယ္ဆိုၿပီး သားသမီး ငါးေယာက္စလံုးကို ပညာတတ္ေတြျဖစ္ေအာင္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ႀကိဳးစားေစခ်င္တဲ့ ေစတနာအျပည့္ရွိသူပါ။ အေဖက ေက်းရြာလယ္သမား ဘဝကေန စက္႐ံုအလုပ္သမားအျဖစ္နဲ႔ ဘဝကို႐ုန္းကန္ခဲ့တဲ့ အလုပ္သမားစစ္စစ္ပါ။ ပညာဆိုလို႔ ဖုန္းႀကီးေက်ာင္းစာကိုသာ ေက်ညက္ခဲ့သူပါ။ အလုပ္သမားဘဝမွာ ပညာရဲ႕တန္ဘိုးကုိသိၿပီး သားသမီးေတြႀကီးလာရင္ ေနပူထဲမွာ ပင္ပန္းတႀကီး အလုပ္လုပ္ ရမွာထက္ စားပြဲမွာထိုင္ၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အလုပ္လုပ္ေနရတာကိုသာ ျမင္ခ်င္တဲ့သူပါ။ တခါတရံ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေစ်းေရာင္း၊ ႏြားေက်ာင္းနဲ႔ ေငြရွာေနၾကကာ လြတ္လပ္ေနၾကတာကိုၾကည့္ရင္း ေက်ာင္းသြားစာသင္ရတာကို ၿငီးေငြ႔တဲ့ က်မက ေက်ာင္းမတက္ပဲ ေစ်းေရာင္းခ်င္တယ္ေျပာမိလို႔ အေဖ႐ိုက္တာ ခံခဲ့ရပါတယ္။ အေဖ စိတ္တိုလု႔ိ ႐ိုက္ရင္ တခ်က္တည္းနဲ႔ အီိစိမ့္ေနေအာင္ေဆာ္တာပါ။ ေက်ာင္းပ်င္းတဲ့က်မ အေဖ့ေၾကာင့္ စာတတ္ခဲ့တာပါ။ ဒါကိုလည္း အရြယ္ေရာက္ၿပီး ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ္ထူေထာင္မွ ပညာတတ္မွွ လူရာဝင္တယ္ဆိုတာသိၿပီး အေဖ့ကိုေက်းဇူးတင္ခဲ့တာ။
ေနာက္တခုကေတာ့ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ပါ။ အေဖဟာ ငယ္စဥ္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား ဘဝကတည္းက ဆရာေကာင္းနဲ႔ေတြ႔ခဲ့လို႔ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္စစ္စစ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သားသမီးေတြကိုလည္း ငယ္စဥ္ကတည္းက ဘာသာေရးလုိက္စားေစခဲ့တာပါ။ အေပ်ာ္အပါးထက္ တရားဘာဝနာဘက္ကို နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ လိုက္စားေစခဲ့တာပါ။ အေပ်ာ္အပါးမက္ၿပီး စိတ္ထားၾကမ္းတဲ့ က်မကုိ တရားဘာဝနာနဲ႔ ႏူးညံ့ေစခဲ့သူပါ။ အေဖကိုယ္တိုင္က ထစ္ကနဲဆုိ စိတ္တိုတတ္သူျဖစ္ေပမဲ့ သူတပါးအသက္သတ္တာ တခါမွမေတြ႔ခဲ့ဖူးပါ။ အိမ္ေမြးၾကက္ေတြ ေမြးထားေပမဲ့ အေဖၾကက္သတ္ၿပီး ခ်က္ေႂကြးတာ တခါမွမေတြ႔ဖူးပါဘူး။ အေမကၾကက္ေမြးၿပီး ဝယ္သူေတြလာလို႔ ၾကက္ဖမ္းရင္ ဆူညံေနတတ္တာကို ဘဝင္မက်လို႔ ဝင္ေငြေကာင္းေပမဲ့ သူတပါးအသက္နဲ႔ စီးပြားမလုပ္ဖုိ႔ အေဖတားျမစ္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မသတ္ေပမဲ့ သြယ္ဝိုက္တဲ့နည္းနဲ႔ အကုသိုလ္ ျဖစ္တယ္ဆိုလု႔ိ ဥစားၾကက္မေလးတေကာင္သာ သားသမီိးေတြ ၾကက္ဥစားရဖို႔ ေမြးခြင့္ရခဲ့တယ္။
လယ္၊ ၿခံနဲ႔ စက္႐ံုအလုပ္ေတြလုပ္ရင္း ဘဝကိုပင္ပန္းစြာျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့အေဖဟာ အခုဆို အသက္ ၇၇ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ သားသမီး ငါးေယာက္မွာ အႀကီးဆံုးနဲ႔ အငယ္ဆံုးကလြဲရင္ က်န္အလယ္သံုးေယာက္က အိမ္ေထာင္အသီးသီးက်ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ေထာင္နဲ႔ကိုယ္ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ အငယ္ဆံုးကလည္း အခုဆုိ လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႔ရၿပီးလု႔ိ မိိဘေတြနဲ႔အတူျပန္ေနႏိုင္ေနပါၿပီ။ မိဘေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခြင့္ေပးႏိုင္ေနၿပီျဖစ္ေပမဲ့ အေဖကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ အနားမယူေသးပါဘူး။ စက္႐ံုအလုပ္က ပင္စင္ရေနေပမဲ့ ၿခံစိုက္တာကိုေတာ့ ဝါသနာအရ တားလို႔မရေသးပါဘူး။ အခုခ်ိန္အထိ ေပါက္တူးတလက္နဲ႔ စားပင္၊ သီိးပင္ေတြ စိုက္ပ်ဳိးေနတုန္းပါပဲ။ အေဖ့လက္နဲ႔ စိုက္တဲ့အပင္ေတြကလည္း အခုထိ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ျမင္ေနဆဲပါပဲ။ အေဖဟာ အလုပ္မလုပ္ရရင္ မေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အေဖ့ကို တရားဘာဝနာပြားၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနဖို႔ တိုက္တြန္းရင္ “ ဒီၿံခံဟာ အေဖ့တရားစခန္း ေပါ့သမီးရယ္.. တရားစခန္းသြားရတာက ကိုယ္ကနားမလည္ေသးလို႔ ေက်ာင္းသြားတက္ရတဲ့ သေဘာေပါ့.. ကိုယ္နားလည္သြားရင္ ကိုယ့္ခႏၱာမွာ ကိုယ္႐ႈမွတ္ရေတာ့မွာ.. အခုဒီၿခံေလးက လူေတြနဲ႔ေဝၿပီး ေအးခ်မ္းတိတ္ဆိတ္ေနလို႔ တရားမွတ္လို႔လဲေကာင္းတယ္။ အပင္ေတြစိုက္ထားေတာ့ မရွိတဲ့သူေတြ လာခူးစားလဲရတယ္… လာဝယ္ေတာ့လဲ ဆြမ္းလ်ဴဖို႔ရတယ္။ ေနာက္ဆံုး ေက်းငွက္ေတြစားသြားၾကေတာ့လဲ ကုသိုလ္ရတာပါပဲ” တဲ့ ။ အေဖ့ကို ေျပာမရတဲ့အဆံုး အငယ္ဆံုးေမာင္ေလးက အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္မလုပ္ရဘဲ အေဖနဲ႔ ၿခံထဲမွာ အခုခ်ိန္ထိ ေပါက္တူးတလက္နဲ႔ ၿခံသမားေလးဘဝကို ေၾကေၾကနပ္နပ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းေနရဆဲပါပဲ။
အေဖက ႏိုင္ငံေရးဘာညာေတာ့ နားမလည္ပါဘူး။ သူယံုၾကည္တဲ့ ဘာသာေရးနဲ႔ဘဲ ႏုိင္ငံေရးအေပၚအျမင္ကို အခုလိုဆံုးမထားတာေတာ့ ရွိပါတယ္..။ ဒီိစကားေလးကို ဘေလာ့ဆုိက္ဘားမွာလဲ တင္ထားပါတယ္..။ အေဖဆံုးမသလို တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနထိုင္ရင္း အေဖ့ကိုေက်းဇူးဆပ္ပါမယ္…
ကိုယ္ေတြဆီမွာေတာ့ မိဘဆိုတာ အနႏၱဂိုဏ္းဝင္ေတြမု႔ိ ဦးစားေပးဆက္ဆံၾကတာ အစဥ္အလာလုိျဖစ္ေနတာပါ။ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေတြဆို မိဘေတြကို ကန္ေတာ့ၿပီး ေျပာမွားဆုိမွား ပစ္မွားမႈေတြရွိခဲ့ရင္ ခြင့္လြတ္ဖို႔ ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့တဲ့ အစဥ္အလာေတာ့ ရိွပါတယ္။ အေဖေန႔ အေမေန႔ရယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားတာမရွိေတာ့ ေန႔ရက္ေတြကုိလည္း သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ အခုမွ ပိုစ့္ေတြလိုက္ဖတ္ရင္း အေဖ့အေၾကာင္းေလးေရးခ်င္လာတာနဲ႔ ဒီပုိစ့္ေလး ေရလိုက္တာပါ။
အေဖက ပအိုဝ့္အမ်ဳိးသားစစ္စစ္ပါ။ အဂၤါသားမို႔ စိတ္ႀကီးပါတယ္။ က်မတို႔ငယ္ငယ္ကဆို အေဖ့ကို ခ်စ္ရမွန္းမသိေအာင္ကို ေၾကာက္တာပါ။ သားသမီးေတြကို အေမြေပးစရာ ပညာသာရွိတယ္ဆိုၿပီး သားသမီး ငါးေယာက္စလံုးကို ပညာတတ္ေတြျဖစ္ေအာင္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ႀကိဳးစားေစခ်င္တဲ့ ေစတနာအျပည့္ရွိသူပါ။ အေဖက ေက်းရြာလယ္သမား ဘဝကေန စက္႐ံုအလုပ္သမားအျဖစ္နဲ႔ ဘဝကို႐ုန္းကန္ခဲ့တဲ့ အလုပ္သမားစစ္စစ္ပါ။ ပညာဆိုလို႔ ဖုန္းႀကီးေက်ာင္းစာကိုသာ ေက်ညက္ခဲ့သူပါ။ အလုပ္သမားဘဝမွာ ပညာရဲ႕တန္ဘိုးကုိသိၿပီး သားသမီးေတြႀကီးလာရင္ ေနပူထဲမွာ ပင္ပန္းတႀကီး အလုပ္လုပ္ ရမွာထက္ စားပြဲမွာထိုင္ၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အလုပ္လုပ္ေနရတာကိုသာ ျမင္ခ်င္တဲ့သူပါ။ တခါတရံ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေစ်းေရာင္း၊ ႏြားေက်ာင္းနဲ႔ ေငြရွာေနၾကကာ လြတ္လပ္ေနၾကတာကိုၾကည့္ရင္း ေက်ာင္းသြားစာသင္ရတာကို ၿငီးေငြ႔တဲ့ က်မက ေက်ာင္းမတက္ပဲ ေစ်းေရာင္းခ်င္တယ္ေျပာမိလို႔ အေဖ႐ိုက္တာ ခံခဲ့ရပါတယ္။ အေဖ စိတ္တိုလု႔ိ ႐ိုက္ရင္ တခ်က္တည္းနဲ႔ အီိစိမ့္ေနေအာင္ေဆာ္တာပါ။ ေက်ာင္းပ်င္းတဲ့က်မ အေဖ့ေၾကာင့္ စာတတ္ခဲ့တာပါ။ ဒါကိုလည္း အရြယ္ေရာက္ၿပီး ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ္ထူေထာင္မွ ပညာတတ္မွွ လူရာဝင္တယ္ဆိုတာသိၿပီး အေဖ့ကိုေက်းဇူးတင္ခဲ့တာ။
ေနာက္တခုကေတာ့ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ပါ။ အေဖဟာ ငယ္စဥ္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား ဘဝကတည္းက ဆရာေကာင္းနဲ႔ေတြ႔ခဲ့လို႔ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္စစ္စစ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သားသမီးေတြကိုလည္း ငယ္စဥ္ကတည္းက ဘာသာေရးလုိက္စားေစခဲ့တာပါ။ အေပ်ာ္အပါးထက္ တရားဘာဝနာဘက္ကို နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ လိုက္စားေစခဲ့တာပါ။ အေပ်ာ္အပါးမက္ၿပီး စိတ္ထားၾကမ္းတဲ့ က်မကုိ တရားဘာဝနာနဲ႔ ႏူးညံ့ေစခဲ့သူပါ။ အေဖကိုယ္တိုင္က ထစ္ကနဲဆုိ စိတ္တိုတတ္သူျဖစ္ေပမဲ့ သူတပါးအသက္သတ္တာ တခါမွမေတြ႔ခဲ့ဖူးပါ။ အိမ္ေမြးၾကက္ေတြ ေမြးထားေပမဲ့ အေဖၾကက္သတ္ၿပီး ခ်က္ေႂကြးတာ တခါမွမေတြ႔ဖူးပါဘူး။ အေမကၾကက္ေမြးၿပီး ဝယ္သူေတြလာလို႔ ၾကက္ဖမ္းရင္ ဆူညံေနတတ္တာကို ဘဝင္မက်လို႔ ဝင္ေငြေကာင္းေပမဲ့ သူတပါးအသက္နဲ႔ စီးပြားမလုပ္ဖုိ႔ အေဖတားျမစ္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မသတ္ေပမဲ့ သြယ္ဝိုက္တဲ့နည္းနဲ႔ အကုသိုလ္ ျဖစ္တယ္ဆိုလု႔ိ ဥစားၾကက္မေလးတေကာင္သာ သားသမီိးေတြ ၾကက္ဥစားရဖို႔ ေမြးခြင့္ရခဲ့တယ္။
လယ္၊ ၿခံနဲ႔ စက္႐ံုအလုပ္ေတြလုပ္ရင္း ဘဝကိုပင္ပန္းစြာျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့အေဖဟာ အခုဆို အသက္ ၇၇ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ သားသမီး ငါးေယာက္မွာ အႀကီးဆံုးနဲ႔ အငယ္ဆံုးကလြဲရင္ က်န္အလယ္သံုးေယာက္က အိမ္ေထာင္အသီးသီးက်ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ေထာင္နဲ႔ကိုယ္ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ အငယ္ဆံုးကလည္း အခုဆုိ လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႔ရၿပီးလု႔ိ မိိဘေတြနဲ႔အတူျပန္ေနႏိုင္ေနပါၿပီ။ မိဘေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခြင့္ေပးႏိုင္ေနၿပီျဖစ္ေပမဲ့ အေဖကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ အနားမယူေသးပါဘူး။ စက္႐ံုအလုပ္က ပင္စင္ရေနေပမဲ့ ၿခံစိုက္တာကိုေတာ့ ဝါသနာအရ တားလို႔မရေသးပါဘူး။ အခုခ်ိန္အထိ ေပါက္တူးတလက္နဲ႔ စားပင္၊ သီိးပင္ေတြ စိုက္ပ်ဳိးေနတုန္းပါပဲ။ အေဖ့လက္နဲ႔ စိုက္တဲ့အပင္ေတြကလည္း အခုထိ ျဖစ္ထြန္းေအာင္ျမင္ေနဆဲပါပဲ။ အေဖဟာ အလုပ္မလုပ္ရရင္ မေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အေဖ့ကို တရားဘာဝနာပြားၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနဖို႔ တိုက္တြန္းရင္ “ ဒီၿံခံဟာ အေဖ့တရားစခန္း ေပါ့သမီးရယ္.. တရားစခန္းသြားရတာက ကိုယ္ကနားမလည္ေသးလို႔ ေက်ာင္းသြားတက္ရတဲ့ သေဘာေပါ့.. ကိုယ္နားလည္သြားရင္ ကိုယ့္ခႏၱာမွာ ကိုယ္႐ႈမွတ္ရေတာ့မွာ.. အခုဒီၿခံေလးက လူေတြနဲ႔ေဝၿပီး ေအးခ်မ္းတိတ္ဆိတ္ေနလို႔ တရားမွတ္လို႔လဲေကာင္းတယ္။ အပင္ေတြစိုက္ထားေတာ့ မရွိတဲ့သူေတြ လာခူးစားလဲရတယ္… လာဝယ္ေတာ့လဲ ဆြမ္းလ်ဴဖို႔ရတယ္။ ေနာက္ဆံုး ေက်းငွက္ေတြစားသြားၾကေတာ့လဲ ကုသိုလ္ရတာပါပဲ” တဲ့ ။ အေဖ့ကို ေျပာမရတဲ့အဆံုး အငယ္ဆံုးေမာင္ေလးက အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္မလုပ္ရဘဲ အေဖနဲ႔ ၿခံထဲမွာ အခုခ်ိန္ထိ ေပါက္တူးတလက္နဲ႔ ၿခံသမားေလးဘဝကို ေၾကေၾကနပ္နပ္နဲ႔ ျဖတ္သန္းေနရဆဲပါပဲ။
အေဖက ႏိုင္ငံေရးဘာညာေတာ့ နားမလည္ပါဘူး။ သူယံုၾကည္တဲ့ ဘာသာေရးနဲ႔ဘဲ ႏုိင္ငံေရးအေပၚအျမင္ကို အခုလိုဆံုးမထားတာေတာ့ ရွိပါတယ္..။ ဒီိစကားေလးကို ဘေလာ့ဆုိက္ဘားမွာလဲ တင္ထားပါတယ္..။ အေဖဆံုးမသလို တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနထိုင္ရင္း အေဖ့ကိုေက်းဇူးဆပ္ပါမယ္…
သမီး… လူဆိုတာ တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္ရမယ္။
ေလာကမွာ… မီးမ်ားမီးႏိုင္…
ေရမ်ားေရႏိုင္… ဆိုတာ ဓမၼတာပဲ။
တေန႕…တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္သူေတြ
မ်ားလာရင္ ...
တို႕ႏိုင္ငံမွာ… တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္တဲ့
အစိုးရတရပ္ ေပၚေပါက္လာမွာပါ။
အဲ့ဒီအခ်ိန္ဟာ အေဖလည္းရွိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။
သမီးတို႕လည္း မွီခ်င္မွမွီမယ္
ဒါေပမဲ့သမီး… အေဖတို႕အခုစားေနရတဲ့
အသီးအပြင့္ေတြဆိုတာ
ေရွးလူႀကီးေတြစိုက္ပ်ဳိးခဲ့လို႕ပဲ။
ေလာကမွာ… မီးမ်ားမီးႏိုင္…
ေရမ်ားေရႏိုင္… ဆိုတာ ဓမၼတာပဲ။
တေန႕…တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္သူေတြ
မ်ားလာရင္ ...
တို႕ႏိုင္ငံမွာ… တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္တဲ့
အစိုးရတရပ္ ေပၚေပါက္လာမွာပါ။
အဲ့ဒီအခ်ိန္ဟာ အေဖလည္းရွိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။
သမီးတို႕လည္း မွီခ်င္မွမွီမယ္
ဒါေပမဲ့သမီး… အေဖတို႕အခုစားေနရတဲ့
အသီးအပြင့္ေတြဆိုတာ
ေရွးလူႀကီးေတြစိုက္ပ်ဳိးခဲ့လို႕ပဲ။
ငါးမရ ေရခ်ဳိးျပန္....
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး..။ လုပ္ေနက် လုထုေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အျမန္ဆံုးျပန္လြတ္ေပးဖို႔ ဆုေတာင္းပြဲကိုသြားစဥ္မွာ လုပ္ေနက်ေနရာမွာက လူေတြျပည့္ႏွက္ေနၿပီး ကုိယ့္ဆီက တန္ေဆာင္တိုင္အလွျပပြဲေတြလို လွည့္ေနၾကတာေတြရလို႔ ကုိယ့္ဆႏၵေတြ ထုတ္ေဖာ္ခြင့္မရဘဲ ျပန္ေတာ့မယ္အတူတူ ဘေလာ့ေမာင္ႏွမေတြကိုပါ ေတြ႔ေစခ်င္လို႔ စိတ္ကူးေပါက္တဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ရသေလာက္ ႐ိုက္ယူခဲ့တာ... ကံမေကာင္းခ်င္ေတာ့ ကိုယ္႐ိုက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာ သိပ္မပါဘူး ျဖစ္ေနတယ္..။ သူတို႔က တေနကုန္ မၿပီးႏုိင္မစီးႏိုင္ လွည့္ေနၾကတာဆုိေတာ့ ေရာက္လာၾကတဲ့သူေတြလဲ ေနာက္အပတ္ခ်ိန္းၿပီး ျပန္ၾကရတယ္..။ သူတို႔လုပ္ၾကတာကမီးပံုးပံ်ပြဲလို႔ အဓိပၸါယ္ရမယ္ထင္တယ္..။ ကိုယ္လဲဗဟုသုတနည္းေတာ့ သိပ္မသိဘူး... ။သိတဲ့လူေတြေျပာေပးၾကပါဦး.. အရင္အပတ္ကလဲ Rose festival တဲ့ ... အဲ့ဒီေန႔ကေတာ့ ကိုယ္ေတြဦးသြားတယ္။
Saturday, June 13, 2009
Monday, June 8, 2009
မင္းကိုမသတ္ဘဲ မင္းျဖစ္သူ....ဇာတ္သိမ္း
မင္းေလာင္းမည္သူလဲ
တူရြင္းေတာင္ေျခ၌ စု႐ံုးေနၾကေသာ လူအုပ္ႀကီးမွာ ပန္းသေျပ ေညာင္ေရေလာင္းကာ ကြမ္းေဆာ္လုလင္အား ဝိုင္း၍ ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၾကကုန္၏။ မင္းေလာင္းၾကည့္ရန္သြားေသာ ကြမ္းေဆာ္မွာ လြန္စြာ အံ့အားသင့္သြားသည္။ မင္းေလာင္းၾကည့္ခ်င္ေဇာျဖင့္ ကေသာကေမ်ာ လမ္းကယူခဲ့သည့္ပစၥည္းမ်ားကို ခုမွပင္ သတိထား၍ၾကည့္မိရာ မင္းေျမာက္တန္ဆာမ်ား ျဖစ္ေနၿပီး မိမိကုိယ္တိုင္ မင္းေလာင္းျဖစ္ေနေၾကာင္း သတိျပဳမိေလေတာ့၏။ထိုအခါမွပင္ တခ်ိန္က ေစာင္းခ်မ္းပင္ေစာင့္နတ္ ေျပာစကားကို ျပန္လည္သတိရေလေတာ့ သည္။ လူအုပ္ႀကီးကား သူ႔ကုိပင္ ဝိုင္း၍ကန္ေတာ့ေနၾက၏။ ပုဂံၿမိဳ႕ဘက္မွ၎၊ ေတာရြာမ်ားဘက္မွ၎ လူစုလူေဝးႀကီးမ်ားလည္း လာ၍မဆံုးေသး။ လာေနၾကတုန္းပင္ ျဖစ္သည္။ ကြမ္းေဆာ္လုလင္မွာလဲ ျမင္းစီးလ်က္က မင္သက္မိကာ ဘုမသိ ဘမသိ ေတြၿပီးစဥ္းစားေနစဥ္ ေနလည္းဝင္လုၿပီိျဖစ္၍ အႀကံရခက္ေန၏။ ျမင္းေပးလိုက္ေသာ အဘိုးအိုက “နန္းရင္ျပင္ကိုသာ ေမာင္းလာခဲ့ေပေတာ့” ဟု မွာသည္ကို သတိရကာ ျမင္းဇက္ႀကိဳးဆြဲလည့္ၿပီး ရတနာသံုးပါးဂုဏ္ အာ႐ုံျပဳလ်က္ ပုဂံေနျပည္ေတာ္သို႔ ထြက္ခဲ့ေလေတာ့သည္။
တူရြင္းေတာင္ေျခရွိ လူအုပ္ႀကီးႏွင့္ ဟိုမွ သည္မွ လာေနၾကေသာ လူအုပ္ႀကီးလည္း ျမင္းေနာက္ကပင္ လိုက္ပါလာၾက၏။ နန္းရင္ျပင္အထိ လိုက္လာၾကသူမ်ား ထြက္၍ၾကည့္သူမ်ားျဖင့္ ပုဂံေနျပည္ေတာ္တြင္ အစည္ကားဆံုးေန႔ႀကီး တေန႔ျဖစ္သြားသည္။ တနန္ေတာ္လံုး အုန္းေမာင္း စည္သံမ်ား ၿခိမ့္ၿခိမ့္ညံသြား၏။
ေတာင္သူႀကီးမင္းလည္း အံ့အားသင့္ကာ နန္းဦးက ထြက္လာ၏။
“ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရွိေနပါလ်က္ အဘယ္သူက မင္းျပဳလုိဘိသနည္း” ဟု ႀကိမ္းဝါးေျပာဆို၏။
သူ၏ မင္းျဖစ္ရမည့္ ကုသိုလ္ကံအရွိန္အဝါကလည္း ကုန္ေလၿပီျဖစ္၍ နန္းေတာ္၌ ထုလုပ္ထားေသာ တင္းပုတ္ထမ္းသည့္ ေက်ာက္လူ႐ုပ္ကပင္ သူအား႐ိုက္ပုတ္၍ တြန္းခ်လိုက္သည္။ ေတာင္သူႀကီးမင္းသည္ေသလြန္၍ ကြမ္းေဆာ္လုလင္သည္ မင္းျဖစ္ေလ၏။ သကၠရာဇ္ ၃၂၆- ခုႏွစ္
ကြမ္းေဆာ္လာၿပီ
ေတာင္သူႀကီးမင္၏ မိဘုရား ညီိအစ္မ သံုးဦးကိုလည္း မိဘုရားအရာ ဆက္လက္ ခ်ီးေျမာက္ေတာ္မူသည္။အႀကီးညီအစ္မႏွစ္ဦးတြင္ “ၾကည္းစိုႏွွင့္ စုကၠေတး” မင္းသားႏွစ္ပါးတို႔ ကိုယ္ဝန္သေႏၶမ်ား ပါလာခဲ့၏။ ေတာင္သူႀကီးမင္း၏ သားမ်ားျဖစ္သည္။ အငယ္ဆံုးမိဘုရားတြင္ ကြမ္းေဆာ္မင္းႏွင့္မွ “အေနာ္ရထာ”ကုိ ဖြား၏။
ရတနာသံုးပါးေက်းဇူးေၾကာင့္ သိၾကားနတ္မ်ားပင္ မေနႏိုင္ဘဲ ကူညီေစာင့္မၾက၏။ ကြမ္းေဆာ္မင္းဟု၎၊ ေၾကာင္ျဖဴမင္းဟု၎ ေခၚဆုိၾကသည္။ မင္းျပဳလ်က္ကပင္ ရဟန္းဝတ္၍ ေထရဝါဒ သာသနာ အစစ္အမွန္မ်ား ျပန္႔ပြားထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္လိုစိတ္မ်ားလည္း မၾကာခဏ ျဖစ္ေပၚေန၏။
နန္းစံ ၂၂- ႏွစ္ရွိေသာအခါ ၾကည္းစုိႏွင့္ စုကၠေတး မင္းသားႏွစ္ဦးသည္ ေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္ၾက၏။ ေက်ာင္းၿပီးလွ်င္
“ခမည္းေတာ္ဘုရား.. သားေတာ္မ်ားေဆာက္လွဴထားတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ကို လိုက္၍ ၾကည္ညိုလွဲ႔ပါဦး၊ သာဓုေခၚပါဦီး။” ဟုပင့္ေခၚကာ ေက်ာင္းကုိ ျပသၾကကုန္၏။ ေက်ာင္းသို႔ေရာက္လွ်င္ အသင့္စီစဥ္ထားေသာ သကၤန္းမ်ားေပးအပ္၍ အတင္းအၾကပ္ ရဟန္းျပဳခိိုင္းၾကေလ၏။ “ သူ႔အလိုအေလွ်ာက္ ရဟန္းျပဳသြားၿပီ” ဟု ေနျပည္ေတာ္၌ ေကာလဟာလလုပ္ၿပီး သားအႀကီး ၾကည္းစိုက မင္းျပဳသည္။
ထို႔ေနာက္ စုကၠေတးမင္းျပဳရာ အေဒၚျဖစ္သူ အေနာ္ရထာ၏မိခင္ကုိပင္ မိဘုရားတင္ေျမာက္ရန္ ႀကံစည္သျဖင့္ အေနာ္ရထာႏွင့္ မသင့္မတင့္ျဖစ္ၾကသည္။ စီးခ်င္းထိုးၾကရာ စုကၠေတးက်ဆံုးသြားသည္။
“ခမည္းေတာ္ဘုရား.. ယေန႔အခါ ေဘးရန္မ်ားလည္း ကင္းရွင္းေနၿပီျဖစ္၍ ရဟန္းဝတ္ခၽြတ္လဲ ကာ မင္းျပဳေတာ္မူပါဘုရား”
သားေတာ္ငယ္အေနာ္ရထာသည္ ရဟန္းျပဳေနၿပီျဖစ္ေသာ မည္းေတာ္ထံ သြား၍ေလွ်ာက္၏။ ကြမ္းေဆာ္ဘုန္းေတာ္ႀကီးကား ေရွးယခင္ကပင္ ရဟန္းျပဳရန္ဆႏၵလည္းရွိ၊ တရားပီတိလည္း ရေတာ္မူေနၿပီီျဖစ္၍ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္သည္ကို ျငင္းပယ္လိုက္ေလသည္။
“သားေတာ္ .. ခမည္းေတာ္ဟာ ငယ္စဥ္ကာလကပင္ တရားသျဖင့္ မင္းျပဳရသည္ကိုသာ လိုလားခဲ့တယ္၊ ပုဂံေနျပည္ေတာ္တခြင္လံုး မစင္မၾကယ္ မဖြယ္မရာ ယုတ္မာညစ္ညမ္းေသာ ရဟန္းဆိုး ရဟန္းယုတ္မ်ားရဲ႕ တရားမွား အက်င့္မွားမ်ားကိုလည္း ေရွးယခင္ကတည္းက သုတ္သင္လိုခဲ့တယ္။ ခမည္းေတာ္လည္း အသက္ႀကီးၿပီ… မင္းလည္းမလုပ္လိိုေတာ့။ ငါ့သားေတာ္သာ တရားသျဖင့္ မင္းျပဳၿပီး ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အတုမရွိတဲ့ သာသနာေတာ္ႀကီး စည္ပင္ပြင့္လင္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပေတာ့..” ဟုဆိုကာ သားေတာ္ကိုပင္ မင္းျပဳေစ၏။
ဓမၼာစရိယ ဦိးေဌးလႈိင္၏ ရတနာသံုးပါးေက်းဇူး စာအုပ္မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)